ម្ចាស់ទំនិញកំពុងរង់ចាំដោយក្តីបារម្ភ ខណៈដែលលោក Trump ប្តឹងឧទ្ធរណ៍ប្រឆាំងនឹងសេចក្តីសម្រេចរបស់តុលាការស្តីពីពន្ធគយ

សេចក្តីសម្រេចរបស់តុលាការសហរដ្ឋអាមេរិក ដែលបានប្រកាសថាពន្ធគយមួយចំនួនដែលដាក់ដោយប្រធានាធិបតី Trump គឺខុសច្បាប់ កំពុងត្រូវបានប្តឹងឧទ្ធរណ៍ ដែលធ្វើឱ្យម្ចាស់ទំនិញស្ថិតក្នុងស្ថានភាពមិនប្រាកដប្រជា និងត្រូវរង់ចាំការវិវត្តផ្នែកច្បាប់បន្ទាប់ទៀត។

ម្ចាស់ទំនិញណាដែលទើបតែទទួលបានព័ត៌មានថា ពន្ធគយភាគច្រើនដែលដាក់ដោយប្រធានាធិបតី Trump ត្រូវបានតុលាការសម្រេចថាខុសច្បាប់ មិនគួរប្រញាប់អបអរសាទរពេកនោះទេ។

សេតវិមានបានដាក់ពាក្យប្តឹងឧទ្ធរណ៍ប្រឆាំងនឹងសេចក្តីសម្រេចរបស់តុលាការពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិសហរដ្ឋអាមេរិក ដែលបានរកឃើញថា ប្រធានាធិបតីបានប្រើប្រាស់អំណាចលើសពីសិទ្ធិអំណាចដែលច្បាប់អនុញ្ញាត ដោយដាក់ពន្ធគយបដិការ និងពន្ធគយពាក់ព័ន្ធនឹងសារធាតុ fentanyl ក្រោមច្បាប់ស្តីពីអំណាចសេដ្ឋកិច្ចក្នុងគ្រាអាសន្នអន្តរជាតិ (IEEPA)។

តុលាការបានផ្តល់រយៈពេល 10 ថ្ងៃតាមប្រតិទិនដល់រដ្ឋបាលលោក Trump ដើម្បីចេញ «បទបញ្ជារដ្ឋបាលចាំបាច់» សម្រាប់បញ្ចប់ការអនុវត្តពន្ធគយដែលរងផលប៉ះពាល់។ ទោះជាយ៉ាងណា នៅក្នុងពាក្យប្តឹងឧទ្ធរណ៍ សេតវិមានបានស្នើសុំរយៈពេល 7 ថ្ងៃ ដើម្បី «អនុញ្ញាតឱ្យតុលាការឧទ្ធរណ៍សហព័ន្ធមានពេលវេលាពិចារណាលើសំណើសុំពន្យារពេលអនុវត្តសេចក្តីសម្រេចក្នុងអំឡុងពេលប្តឹងឧទ្ធរណ៍ និងសំណើសុំចេញដីកាផ្អាកការអនុវត្តជាបណ្តោះអាសន្ន»។ ការឆ្លើយតបទៅនឹងសំណើរបស់សេតវិមានស្តីពីការផ្អាកអនុវត្តសេចក្តីសម្រេច ខណៈរង់ចាំលទ្ធផលនៃបណ្តឹងឧទ្ធរណ៍ ត្រូវដាក់ជូនមុនថ្ងៃទី 18 ខែមិថុនា ដែលមានន័យថា ត្រូវរង់ចាំលើសពីពីរសប្តាហ៍ទៀត។

ទោះបីជាសំណុំរឿងនេះទំនងជានឹងត្រូវបញ្ជូនទៅតុលាការកំពូលក៏ដោយ សេតវិមាននៅតែមានមធ្យោបាយផ្លូវច្បាប់ផ្សេងទៀតសម្រាប់ដាក់ពន្ធគយ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ពន្ធគយលើរថយន្ត ដែកថែប និងអាលុយមីញ៉ូមនៅតែមានសុពលភាព ដោយសារពន្ធទាំងនេះត្រូវបានដាក់ដោយផ្អែកលើច្បាប់ផ្សេងមួយទៀត។

សំណួរដែលនៅមិនទាន់មានចម្លើយសម្រាប់ម្ចាស់ទំនិញដែលមានទំនិញកំពុងដឹកជញ្ជូនទៅកាន់សហរដ្ឋអាមេរិក គឺថា តើទីភ្នាក់ងារគយ និងការពារព្រំដែនសហរដ្ឋអាមេរិក (CBP) នឹងដោះស្រាយទំនិញនាំចូលយ៉ាងដូចម្តេច នៅពេលទំនិញទាំងនោះមកដល់កំពង់ផែ។ តាមទ្រឹស្តី អ្នកនាំចូលនៅសហរដ្ឋអាមេរិកអាចស្នើសុំការបង្វិលសងពន្ធដែលបានបង់រួច ប៉ុន្តែថាតើការធ្វើបែបនេះអាចអនុវត្តបានពិតប្រាកដឬយ៉ាងណា នៅតែជាបញ្ហាមិនច្បាស់លាស់។

សូម្បីតែលោក Trump ចាញ់ក្តីក្នុងការប្តឹងឧទ្ធរណ៍នេះក៏ដោយ ក្រោមច្បាប់ពាណិជ្ជកម្មឆ្នាំ 1974 ប្រធានាធិបតីនៅតែអាចដាក់ពន្ធគយក្នុងអត្រា 15% សម្រាប់រយៈពេលអតិបរមា 150 ថ្ងៃ លើប្រទេសដែលមានអតិរេកពាណិជ្ជកម្មច្រើនជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិក។

នៅពេលដាក់ពាក្យប្តឹងឧទ្ធរណ៍ និងស្នើសុំ «ផ្អាក» ការអនុវត្តសេចក្តីសម្រេច មេធាវីរបស់ប្រធានាធិបតីបានសរសេរថា៖ «ផ្ទុយស្រឡះពីការខូចខាតធ្ងន់ធ្ងរមិនធម្មតាដែលអាចកើតឡើងចំពោះភាគីចុងចោទ (ពោលគឺរដ្ឋាភិបាល) ការផ្អាកអនុវត្តសេចក្តីសម្រេចនឹងមិនបង្កការខូចខាតគួរឱ្យកត់សម្គាល់ដល់ភាគីដើមចោទឡើយ។ ចំពោះដើមចោទណាដែលជាអ្នកនាំចូល ទោះបីជាតុលាការអនុញ្ញាតឱ្យផ្អាកអនុវត្តសេចក្តីសម្រេច ហើយយើងមិនឈ្នះក្តីក្រោយការប្តឹងឧទ្ធរណ៍ក៏ដោយ ដើមចោទប្រាកដជានឹងទទួលបានប្រាក់ពន្ធដែលបានបង់ត្រឡប់មកវិញ រួមទាំងការប្រាក់ផងដែរ»។

«ស្ទើរតែគ្មានហានិភ័យណាមួយឡើយ» សម្រាប់អ្នកនាំចូលណាម្នាក់ដែលថាពួកគេ «នឹងមិនទទួលបានសំណងពេញលេញ» ប្រសិនបើពួកគេឈ្នះក្តីក្រោយការប្តឹងឧទ្ធរណ៍។ «ការខូចខាត» ធំបំផុតដែលអាចកើតឡើង គឺការពន្យារពេលក្នុងការទទួលបានប្រាក់ដែលបានដាក់កក់ត្រឡប់មកវិញ។ ការខូចខាតបែបនេះ តាមនិយមន័យ មិនមែនជាការខូចខាតដែលមិនអាចដោះស្រាយបានឡើយ។ ដើមចោទនឹងមិនបាត់បង់សិទ្ធិទទួលបានប្រាក់សងវិញ រួមទាំងការប្រាក់នោះទេ ប្រសិនបើសេចក្តីសម្រេចត្រូវបានផ្អាកអនុវត្ត ហើយភាគីចុងចោទបានធានាថានឹងទូទាត់ប្រាក់ ប្រសិនបើសេចក្តីសម្រេចរបស់តុលាការត្រូវបានរក្សាទុកដដែល។ លើសពីនេះ ភាគីចុងចោទមិនជំទាស់នឹងការគណនាពន្ធឡើងវិញចំពោះការនាំចូលណាមួយដែលស្ថិតក្រោមពន្ធ IEEPA ដែលដើមចោទបានបង់ ហើយនៅទីបំផុតត្រូវបានកំណត់ថាខុសច្បាប់ក្រោយការប្តឹងឧទ្ធរណ៍ឡើយ»។

សេចក្តីសម្រេចរបស់តុលាការបានបង្ហាញមួយផ្នែកអំពីបញ្ហាប្រឈមដែលអ្នកនាំចូលនៅសហរដ្ឋអាមេរិកត្រូវប្រឈមមុខ ដោយសារពន្ធគយទាំងនេះ។

រដ្ឋចំនួន 12 រួមជាមួយអ្នកនាំចូលចំនួន 5 ដែលដឹកនាំដោយក្រុមហ៊ុននាំចូលស្រា VOS Selections បានលើកឡើងថា ពន្ធគយទាំងនេះ «អាចបង្កឱ្យមានការខូចខាតផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច» ព្រមទាំង «ការលំបាកក្នុងការស្វែងរកប្រភពផ្គត់ផ្គង់ និងការកំណត់តម្លៃ» ហើយ «ការថយចុះនៃលំហូរសាច់ប្រាក់ដោយសារការកើនឡើងពន្ធគយ នឹងធ្វើឱ្យបរិមាណស្តុកទំនិញរបស់ក្រុមហ៊ុន និងទំហំអាជីវកម្មដែល VOS អាចអនុវត្តបានថយចុះដោយជៀសមិនរួច ដែលនាំឱ្យចំនួនការបញ្ជាទិញសរុបធ្លាក់ចុះ...»។

VOS បានអះអាងថា ពន្ធគយទាំងនេះបានដាក់ «បន្ទុកធ្ងន់ធ្ងរ និងភ្លាមៗលើលំហូរសាច់ប្រាក់របស់ក្រុមហ៊ុន» ខណៈដែលដើមចោទមួយទៀតគឺ Genova Pipe បានលើកឡើងពីបញ្ហាផ្គត់ផ្គង់ ដោយអះអាងថា៖ «ពន្ធគយនឹងបង្កើនដោយផ្ទាល់នូវថ្លៃដើមវត្ថុធាតុដើម ឧបករណ៍ផលិតកម្ម និងទំនិញដែល Genova Pipe នាំចូលត្រឡប់មកវិញពីបរទេស»។

ក្រុមហ៊ុន MicroKits បានអះអាងថា ជាមួយនឹងអត្រាពន្ធគយបច្ចុប្បន្ន ក្រុមហ៊ុន «មិនអាចបញ្ជាទិញគ្រឿងបន្លាស់ពីប្រទេសចិនបានទេ ហើយនឹងត្រូវផ្អាកប្រតិបត្តិការនៅពេលគ្រឿងបន្លាស់ដែលមានស្រាប់អស់ពីស្តុក»។ ជាលទ្ធផល ក្រុមហ៊ុន «ទំនងជាមិនអាចបើកប្រាក់ខែឱ្យបុគ្គលិកបាន នឹងទទួលរងការខាតបង់ ហើយដូច្នេះអាចត្រូវបង្ខំចិត្តបិទអាជីវកម្ម»។

ក្រុមហ៊ុន FishUSA បានកត់សម្គាល់ថា ពន្ធគយបាន «បង្ខំឱ្យ [ក្រុមហ៊ុន] ពន្យារពេលដឹកជញ្ជូនផលិតផលសម្រេចពីប្រទេសចិន ដោយសារមិនអាចព្យាករណ៍បានថា តើអត្រាពន្ធគយណានឹងត្រូវអនុវត្តនៅពេលផលិតផលមកដល់កំពង់ផែ ហើយ [ក្រុមហ៊ុន] ក៏បានផ្អាកការផលិតផលិតផលមួយចំនួនផងដែរ»។ លក្ខខណ្ឌទាំងនេះបានរារាំងដល់កំណើនអាជីវកម្មរបស់ក្រុមហ៊ុន។

ចំណែកក្រុមហ៊ុន Terry Cycling បានប្រកាសថា ខ្លួន «ត្រូវបង់ពន្ធគយបន្ថែមក្រៅពីការរំពឹងទុកចំនួន 25,000 ដុល្លារអាមេរិកក្នុងឆ្នាំនេះ សម្រាប់ទំនិញដែល Terry ជាអ្នកនាំចូលដែលមានឈ្មោះនៅលើឯកសារប្រកាសគយ» ហើយមាន «គម្រោងមួយចំនួនដែលពន្ធគយនឹងធ្វើឱ្យក្រុមហ៊ុនត្រូវចំណាយប្រហែល 250,000 ដុល្លារអាមេរិកនៅចុងឆ្នាំ 2025»។

តុលាការបានវិនិច្ឆ័យថា បទបញ្ជាពាក់ព័ន្ធនឹងការជួញដូរខុសច្បាប់ (ពោលគឺពន្ធគយពាក់ព័ន្ធនឹង fentanyl) មិនបាន «ដោះស្រាយ» គោលបំណងដែលបានប្រកាសនោះទេ។ តុលាការបានបន្ថែមថា៖ «ផ្ទុយទៅវិញ ដូចដែលរដ្ឋាភិបាលបានទទួលស្គាល់ បទបញ្ជាទាំងនេះមានគោលបំណងបង្កើតអានុភាពក្នុងការចរចា ដើម្បី 'ដោះស្រាយ' គោលបំណងទាំងនោះ»។

តុលាការបានលើកឡើងថា៖ «ពន្ធមួយអាចដោះស្រាយឱនភាពថវិកាតាមរយៈការបង្កើនប្រាក់ចំណូល។ ទំនប់មួយអាចដោះស្រាយទឹកជំនន់តាមរយៈការទប់ស្កាត់លំហូរទឹកទន្លេ។ ប៉ុន្តែមិនមានទំនាក់ទំនងស្រដៀងគ្នានេះរវាងសកម្មភាពដាក់ពន្ធគយ និង 'ការគំរាមកំហែងមិនធម្មតា និងពិសេស' ដែលបទបញ្ជាពាក់ព័ន្ធនឹងការជួញដូរខុសច្បាប់ (fentanyl) ត្រូវបានអះអាងថាមានគោលបំណងទប់ស្កាត់នោះទេ»។

ទន្ទឹមនឹងនេះ ពន្ធគយដែលអនុវត្តទូទាំងពិភពលោក និងពន្ធគយសងសឹក «បានលើសពីសិទ្ធិអំណាចណាមួយដែលត្រូវបានផ្តល់ឱ្យប្រធានាធិបតី»។

តុលាការបានសន្និដ្ឋានថា៖ «ដោយផ្អែកលើហេតុផលដែលបានរៀបរាប់ខាងលើ តុលាការយល់ឃើញថា ច្បាប់ IEEPA មិនអនុញ្ញាតឱ្យដាក់បទបញ្ជាពន្ធគយណាមួយដែលមានលក្ខណៈអនុវត្តទូទាំងពិភពលោក ពន្ធគយសងសឹក ឬពន្ធគយពាក់ព័ន្ធនឹងការជួញដូរខុសច្បាប់ (fentanyl) នោះឡើយ»។